başına gelebilecek sebeplerdi. Bizlerin her zaman karşılaştığı sorular;
Ameliyat ettirdiniz mi? Belki ilerde görebilir... Hiç ümit yok mu? Gibi..
Tabii ki bunlar daima olumlu cevap verebilmek istediğimiz sorular fakat
ivedilikle düşünülmesi ve çözülmesi gerekli çok daha önemli bir konumuz var ki oda EĞİTİM....

Çocuklarımızın;kendine güvenen, kendisi ile barışık, çevresiyle uyumlu,meslek sahibi ve toplumda saygın yeri olan mutlu bireyler olabilmeleri için öncelikle EĞİTİM.

Bu amaçladır ki bizler çocuklarımızın doğumlarından itibaren eğitim süreçleri tamamlanana kadar yaşıtlarıyla aynı ortamda eğitim alması ve aynı seviyeye gelmeleri için gerekli her türlü desteği sağlamalıyız.
Çocuğunuzun görmediği size söylendiğinde neler hissettiniz?
Kimlerle paylaştınız? Kendinizi yalnız mı hissetiniz? Sorularınıza yanıt bulabildiniz mi?

Oysa sizinle aynı duyguları paylaşan bir çok anne ve baba var. Bizler de onlardan biriyiz. Biliyor musunuz aslında çocuklarımız bizlerden daha güçlü, bizler onlardan birkaç adım önde olmalıyız.
Onlar büyüme mücadelesi verirken bizler kabul etme safhasını kısa sürede atlatıp ve onların görmediğini kabul edip daha güçlü ve bilinçli olmalıyız.

Çocuklarımıza yardımcı olalım, onların yarınlarını daha bilinçli kuralım. İnanın ki çocuklarımız algıladıkları dünya içinde çok mutlular ve daha gerçekçiler.
Bir çiçeğin güzelliğini çocuğum göremiyor diye üzülmeyin bilin ki o çiçeğin daha güzeli çocuğunuzun hayallerin de bulunmaktadır.

Gelin sizlerle birlikte bir paylaşım içinde olalım.
Eğitimcilerle birlikte hem siz hem de çocuğunuz eğitim görsün ne dersiniz?

Hedefimiz olan erken müdahale merkezimiz bu anlamda isteklerimize cevap verecektir.Aslında kısmen derneğimizde gerçekleştirilebilen bu hizmet hepimizin desteğiyle daha büyük bir boyut alacak ve genişleyip daha çok çocuğa ulaşacaktır.

Çocuklarımız aynı dünyada yaşıyor o halde onları neden soyutlayalım.
Onlarında kendi yaşıtlarıyla birlikte eşit şartlar da eğitim hakları var.
Kaynaştırma eğitimi çerçevesinde 4-6 yaşları arasında yuvalara ve anaokullarına 7 yaşından itibaren de eğitimlerine ilköğretim ve liselerde gören yaşıtlarıyla birlikte eşit şartlar da devam etmeleri sağlanmalıdır.
Çünkü çocuklarımız gören çocuklardan daha çok uyaran almakta öğrenme kapasiteleri doğal olarak artmakta küçüklükten itibaren birlikte yaşamakla engellerini daha rahat kabul edip daha kolay uyum sağlamaktadır.

Olayın diğer bir boyutu ise toplumun engelliyi yaşam içinde kabul etmesidir ve bu da küçük yaşlardan başlayarak gören ve görmeyen çocukların günlük yaşantıda birarada olmasıyla kendiliğinden oluşur.
İşte bizler sizlerle amaçlarımızı hedeflerimizi sevgimizi paylaşmak için
Bir araya gelerek 26 Şubat 2003 tarihinde

PARILTI GÖRMEYEN ve AZ GÖREN ÇOCUKLARA DESTEK DERNEĞİ'ni kurduk.

UNUTMAYALIMKİ;
Arkasında sağlam bir aile, iyi bir eğitimci ve bilinçli bir toplum olduğunda engelli çocuk kalmayacaktır.

Kurucular ;
Asrican KOZOK
Hülya AŞELETEN
Münevver KAYAMAN
Suna YÜKSEK
Ayşen ALAKAYA
Sibel KAŞ
Bekir Sıtkı TURGUT
Aydın KOCACENK

Yönetim Kurulu ;
Başkan: Hale BACAKOĞLU
Başkan Yardımcısı: Asrican KOZOK
Başkan Yardımcısı: Münevver KAYAMAN
Sayman: Ayşen ALAKAYA
Sekreter: Suna YÜKSEK
Üye: Sacit SERİM
Üye: Sibel KAŞ

Denetim Kurulu ;
İlhan YILMAZ
Hilmi ESEN
Birol AYDIN

Çocuklar Hakkında Bilgiler ;
Bu güne kadar derneğimize bilgileri ulaşan çocuk sayısı toplam 257 dir

Bunların yaş, okul ve engel durumuna göre dağılımı ise şöyledir;

Toplam özürlü çocuk sayısı: 257
Görmeyen çocuk sayısı: 149
Az gören çocuk sayısı: 66
Çok özürlü çocuk sayısı: 42
0-3 yaş arası çocuk sayısı: 71
4-6 yaş arası çocuk sayısı: 81
6 yaş üstünde ki çocuk sayısı: 105
İstanbul Anadolu yakasında ki çocuk sayısı: 77
İstanbul Avrupa yakasında ki çocuk sayısı: 98
İstanbul dışında ki çocuk sayısı: 82