Kendisi de görmüyor .
Geçirdiği bir rahatsızlık sebebiyle lise senelerinde iki gözünü birden kaybeden Dr. Bacakoğlu, derneğin öncelikli gayesinin görmeyen ve az gören çocukları doğumlarından, eğitimleri tamamlanana kadar her alanda yaşıtlarıyla aynı seviyeye getirmek için gerekli desteği sağlamak olduğunu söyledi. Dr. Bacakoğlu, merkezi Kadıköy'de bulunan derneğin kısa vadede, çocukların gören yaşıtlarıyla aynı ortamda eğitim almalarını, uzun vadede ise bağımsız, kendine güvenen, kendisiyle barışık, çevresiyle uyumlu, meslek sahibi ve toplumda saygın yeri olan mutlu fert olmalarını sağlamayı hedeflediğini belirtti.
Bacakoğlu, "Derneğimiz, adından da anlaşılacağı gibi görmeyen ve az gören çocuklara destek maksadıyla yine görmeyen çocukların aileleri tarafından kuruldu. Görme problemi konusunda çocuklara yönelik olarak faaliyet gösteren ilk dernek olma özelliğini taşıyoruz. Tüm bunların yanı sıra çocuğu görmeyen ailelerin, çocuklarına nasıl davranması gerektiği konusunda onlara rehberlik yapıyoruz" dedi.
Görme problemi dışında herhangi bir zihinsel problemi bulunmadığı sürece görmeyen çocukların da normal biçimde yaşıtlarıyla aynı okullarda veya sınıflarda ders görmeleri taraftarı olduklarını belirten Dr. Bacakoğlu, derneğin asıl hedefleri arasında gören çocuklarla görmeyen çocukların birlikte olduğu kaynaştırmalı eğitim sisteminin hayata geçirilmesinin yer aldığını kaydetti.
Aileler moral buluyor
Bilginin yüzde 70'inin görerek başladığını belirten Dr. Bacakoğlu, ilkokul sıralarından itibaren görme engelli çocuklara eğitim kapılarının açılmasının onların görenlerle uyumlarını kolaylaştıracağını vurguladı. Anadolu'nun birçok ilinden derneğe müracaatların bulunduğunu söyleyen Bacakoğlu, toplum tarafından adeta boşluğa itilen ailelerin burada moral bulduğunu ve hayatlarına daha sağlıklı devam ettiklerini belirtti.
Hayatı dokunarak öğreniyorlar
Eren Kaş, henüz 17 aylık. Annesi Sibel Kaş, oğlunun göremediğini doğumun ikinci gününde öğrenmiş ve durumu zor da olsa kabul etmiş. Şimdi her ikisi de her gün derneğe geliyor. Eren, eğitmenler eşliğinde hayatı öğreniyor; hayata sıkı sıkı sarılıyor. Anne Sibel Kaş ise durumu aynı olan annelerle terapiye katılıyor Emir ise henüz 1 yaşında. Anne Sevgi Erdoğan oğlunun 5.5 aylıkken doğduğunu ve 3 aylıkken görmediğini öğrendiğini söylüyor. İlk zamanlarda durumu kabullenmekte zorlandığını, üzüntüsünden şeker hastası olduğunu dile getiren anne Erdoğan, Hale Hanım'la tanıştıktan sonra oğlunu her gün kaynaştırma gruplarına getirmeye başladığını söylüyor. Anne Erdoğan, daha sonra hayatında olumlu değişikliklerin birbirini izlediğini vurguluyor .
4 MART 2004
|