Parıltı Logosu Bize Ulaşın Bağlantısı
Parıltı Logosu
Parıltı Logosu
 
  BASINDAN

 

PARILTI ÇOCUK EVİ UMUT VERİYOR...

Çocuklarınızın görme engelli olduğu size ne zaman söylendi?
Suna Yüksek: İkizlerim Burak ve Fatih 27 haftalık doğdular.Çok erken bir doğum olduğu için retinaları gelişmemişti, bu yüzden doğuştan görme engelli oldular.
Emine Efe: Muhammed de erken doğum yüzünden görme engelli oldu.Göz damarları gelişmediği için veya küvezde fazla oksijen aldığı için böyle bir durum ortaya çıktı.Biz doğum sonrası hemen öğrendik Muhammed'in görmediğini ,hastaneden eve çıktıktan sonra kendim fark ettim. Doktora götürdüm, bize bunu beklediklerini fakat söyleyemediklerini açıkladılar.Oysa eğer erken müdahale yapabilseydik çocuğumu kurtarabilirdim.

Parıltıya nasıl ulaştınız, nereden duydunuz?
E.E: Doktor bizi yönlendirdi eğitim için... Sonra radyodan Hale Hanım'ı

duyduk ve Muhammed altı aylıkken gelmeye başladık. Hale Hanım örnek
bir insan bizim için, onu gördükçe moral buluyoruz. Aileler içinde görme özürlü olup da hayatta çok başarılı olmuş kişileri buraya davet eder bizimle tanıştırır hepimize moral ve umut ışığı olur onlar. Aralarında Kerim, Selim kardeşler var,ikisi de hukuk fakültesi mezunu, Lokman Bey var, milletvekili...

Parıltı'da nasıl bir eğitim veriliyor?
S.Y:Velilerle psikolog doktor ilgileniyor. Çocuklar için özel bir eğitimcimiz var.Ben aynı zamanda buranın genel sekreterliğini de yapıyorum. Bizim asıl amacımız, doğumdan hemen sonrası için erken müdahale merkezi kurmak.Çocuk doğduktan sonra üniversite yaşına gelene kadar çocuğun arkasında durmak istiyoruz böyle bir merkez kurarak.Çocuklar 0-3 yaş arası iyi eğitim alırlarsa gelecek için iş o kadar kolaylaşıyor. Amacımız 0-3 yaş arası çocuklara daha fazla ulaşmak.Günlük hayatımızda bizim hiç dikkat etmediğimiz çok küçük ayrıntılar var. Örneğin elini kullanarak mandal hareketiyle bir yerden bir şey almak gibi... çocuklara bunun gibi daha birçok hareket öğretiliyor. Gören çocuk bu hareketleri etrafını gözleyerek,örnek alarak öğrenirken,görme engelli bir çocuğun böyle bir şansı olmadığı için böyle eğitimler alması gerekiyor. Eğitim, dokunarak algılayabilme yetilerini geliştirmek üzerine kurulur. Yavaş yavaş ??Braille''(kabartma) dediğimiz görme engelliler alfabesine başlıyoruz.

Çocuklarınız ilkokul yaşına geldiğinde planlarınız neler?
S.Y:Görme engelliler için bu yakada Türkan Sabancı Okulu,Avrupa yakasında ise Veysel Vardar adlı okul var. Ama bizim amacımız çocuklarımızı bu okullara göndermek değil. Küçük yaştan itibaren çocuklarımıza eğitim verebilmemiz için, gören çocuklarla onları kaynaştırmaya erken yaşta başladık. Gören çocuklarla aynı okulda, aynı eğitimi almalarını sağlamak istiyoruz. Bu noktada öğretmenlere çok iş düşüyor.Çünkü öğretmen tahtaya yazıyor, gören çocuk tahtadan bakıyor halbuki öğretmen yazarken sesli söylerse engelli olan çocuk da yazabilecek örneğin.

Türkiye'de engelli olarak yaşamak çok zor olsa gerek...
S.Y:Bizim ülkemizde engelliler için hiçbir şey düşünülmüyor. Metroda engelliler için iniş merdiveni var,fakat diğer taraftan çıkış yapmamışlar. İnen çıkmayacak. Özel hastanelerde asansörde kat numaralarında kabartma var ama devlet hastanelerinin hiçbirinde yok. Çocuğunuz engelli olduğu zaman bütün bunlara dikkat ediyorsunuz haliyle ve her şey o kadar eksik ki...

Çocuklarımızın eğitim malzemelerini bulmakta maddi anlamda güçlük çekmekteyiz. Daktiloyu yurt dışından getirtiyoruz, bilgisayar programları çok pahalı. Çevremizdeki insanların imkanları ölçüsünde destek vermelerini bekliyoruz...

Geleceğe PIRIL PIRIL bakıyorlar

Hale Bacakoğlu tarafından 2003 yılında kurulan derneğin şu an 45 üyesi var ve çocukları görme engelli olan 100 aileye ulaşmış durumdalar. Kendisi de bir görme engelli olan Hale Bacakoğlu, İstanbul Üniversitesi Çocuk Psikolojisi bölümü mezunu, şu an İstanbul Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yapıyor. Parıltı'da Burak ve Fatih adlarında beş yaşındaki ikizler ve anneleri Suna Yüksek, üç yaşındaki Muhammed ve annesi Emine Efe, 12 yaşındaki Gizem Alakaya ve anneannesiyle görüştük. Giderken gergindik. Görme engelli bir çocuğun annesine ne sorabilirdik... Ama hemen rahatladık. O kadar neşeliydiler ki... Biz sustuk onlar anlattı. Anneler, Hale Bacakoğlu ile tanıştıklarından beri hayatlarının değiştiğini artık geleceğe umutla baktıklarını söylüyorlar...

GİZEM ALAKAYA
12 yaşındayım. Derneğimizin kuruluşu bir yıl oldu,kurucu ailelerden biriyiz biz. Evde boş zamanlarımı genelde bilgisayarda yazı yazmakla ve halı dokumakla geçiriyorum. Halı tahtam var. Geçen sene orta birde öğretmenim öğretti. Dokuduklarımı değerlendireceğim, belki derneğe bağışlarım, satılır burada ve gelir kaynağı olur. Bizim "jaws" adında bir yazı programı mız var, burada bir kurs aldık ve ben o program sayesinde bilisayarda yazı yazmasını öğrendim. Internet sitelerine giremiyorum, daha oraya gelmedik. Büyünce tiyatrocu yada avukat olmak istiyorum. Her şeyi olmak isterim ama ömrüm yetmez herhalde.

YAZAN:Selen TOKCAN
BİR GÜN GAZETESİ (TARİH:11.TEMMUZ.2004)



Görsel: Amacımız, görmeyen ve az gören çocukları doğumlarından, eğitimlerini tamamlamalarına kadar her alanda yaşıtlarıyla aynı seviyeye getirmek için gerekli desteği sağlamaktır.
 
  LuckyEye Logosu